2e Ierse Snoekvisreis

Dag 0: Een vertrek vol hindernissen

2 jaar na mijn eerste reis naar Ierland (zie het hele verhaal hier), vertrekken we opnieuw met hetzelfde team: de 3 Broers, Yahn, Léo, Val en Flo de Marseille. Het gekozen gebied is hetzelfde, maar dit jaar hebben we onze accommodatie in het gebruikelijke vissershuisje ingewisseld voor een groot typisch Iers huis. Dit is volledig uitgerust met 4 grote slaapkamers, 2 woonkamers, een pingpongtafel en altijd heel belangrijk: een BBQ!

We vertrekken de dag voor mijn verjaardag en ik ben erin geslaagd iedereen te overtuigen om een avond in Dublin door te brengen voordat we naar onze favoriete plekken gaan. Het is tijd voor een Nice – Dublin die episch zal zijn. Op de ochtend van vertrek hebben de Broers en Flo een UBER besteld die, hoewel de dag ervoor gewaarschuwd, uiteindelijk geen voertuig groot genoeg had om iedereen en hun materiaal te vervoeren. Yahn zal uiteindelijk zijn eigen voertuig nemen en dat op de luchthaven parkeren waar zijn vader het later zal ophalen. Omdat Yahn zich vergist in de parkeerplaats, arriveert de UBER als eerste, dus laat ik Léo en Val op hen wachten terwijl ik een slot ga kopen voor de hengelbuizen.

Als ik terugkom, is het verbazingwekkend! Yahn en Flo zijn er, maar Val en Léo zijn verdwenen, omdat laatstgenoemde zich realiseerde dat een van zijn bagages ontbrak. Ze zijn dus met Yahn's voertuig vertrokken om het te halen… We hebben een kleine voorsprong, maar ze spelen toch een gevaarlijk spel. We beginnen in te checken en, vijfenveertig minuten later, terwijl wij de volgende aan de balie zijn, verschijnen Léo en Val rennend… We leggen aan de wachtenden uit dat we samen zijn (we hebben trouwens al hun bagage behalve die ontbrekende) en ze mogen voor iedereen langs. Oef…

We zijn in de vertrekhal en drinken een biertje terwijl we op ons vertrek wachten. We zijn euforisch en beginnen al onze plannen te maken: welke meren we gaan beginnen te vissen, enzovoort… Uiteindelijk worden we uitgenodigd om aan boord te gaan, we tonen onze tickets en identiteitsbewijzen, maar Val wordt tegengehouden omdat hij alleen zijn identiteitskaart heeft en op de foto op een kind lijkt. De stewardess wil hem niet laten passeren, hij moet aan de kant gaan staan en wachten op een hypothetische beslissing van een supervisor. Na wat getreuzel mag hij uiteindelijk het vliegtuig in, wat een opluchting.

Aangekomen in Dublin, en na het ophalen van bagage en buizen, gaan we naar de balie van de autoverhuur. Yahn geeft het reserveringsnummer en zijn papieren en wanneer de stewardess vraagt of hij alcohol heeft gedronken, antwoordt hij eerlijk dat hij een biertje op de luchthaven had gedronken voor vertrek. Zij zegt dat in Ierland nul tolerantie geldt en dat we de auto vanavond niet kunnen ophalen. We stellen voor een ademtest te doen of dat iemand anders de auto neemt, maar er is niets aan te doen, we moeten morgen nuchter terugkomen… Om ons ongeluk voort te zetten, moeten Flo en ik een bus nemen om onze auto op te halen die bij een ander bedrijf hoort… Tenminste weten we dat we op de vraag "Heeft u alcohol gedronken?" nee zullen antwoorden…

Terwijl wij onze auto ophalen, nemen de 3 Broers een taxi naar ons hotel in de wijk "Temple Bar". Zoals jullie weten, rijden de Ieren links met het stuur rechts en de versnellingspook links. Ik moet dat dus regelen, terwijl ik ook het hotel probeer te vinden in een wijk in aanbouw met veel omleidingen en afgesloten wegen waar Waze ons niet kan helpen. Na 15 minuten rondrijden horen we een grote Amerikaanse sirene achter ons, het is de politie en ze geven ons teken om te stoppen. De auto komt naast ons en een agente schreeuwt dat we door rood licht zijn gereden… We verontschuldigen ons uitvoerig, leggen uit dat we Frans zijn en het hotel zoeken en wonder boven wonder mogen we doorrijden.

Aangekomen bij het hotel kunnen we eindelijk dat eerste Ierse biertje drinken in de pub op de begane grond. De spanning zakt, we genieten terwijl we naar muzikanten luisteren die elkaar op het kleine podium opvolgen. Er is van alles in deze pub, eenzaten aan de bar, koppels, ouderen, jongeren, het is een religie daar, alle lagen van de samenleving komen samen in de pub wat er ook gebeurt. Dan, omdat we honger krijgen, besluit ik een restaurant te zoeken op Trip Advisor, ik vind er een goed beoordeeld en dichtbij. Het is bijzonder omdat het in een oud bankgebouw zit. De inrichting is top, net als hun tijdloze "Fish’n’Chips". Om de avond af te sluiten nog een laatste biertje in de hotelpub waar we een concert bijwonen van een vent in de stijl van Frodo met Panfluit en dan gaan we slapen.

IMG_3318IMG_3320IMG_3322IMG_3327IMG_3329

Dag 1: Let’s go Fishing

Zoals gewoonlijk zijn we gehaast en super gemotiveerd om te vissen, dus het is uitgesloten dat we ook maar een minuut missen. De Broers moeten de auto ophalen op de luchthaven, dus staan ze heel vroeg op, terwijl Flo en ik een uur langer hebben om te genieten (mwa) van het Ierse ontbijt (worstjes, bonen, eieren).

Na een paar uur rijden, een stop voor een eerste bevoorrading, komen we aan op de bestemming en maken kennis met de eigenaresse van het huis waar we onze aankomst eerder hadden geregeld. Ze is aan het schoonmaken maar laat ons onze spullen in de keuken zetten. We zetten onze hengels in elkaar, laden de float tubes en haasten ons meteen naar onze eerste middag op een van onze favoriete meren, het "Coffee Lake", dat groot genoeg is voor ons allemaal.

We vangen snel vissen aan het begin van het meer, met zelfs bijna direct een viervoudige vangst op een vrij verspreid gebied. Mijn eerste Ierse snoek is meer dan 85 cm! Niet slecht voor een begin. We vangen een paar vissen totdat er een wind opsteekt die je van je sokken blaast en dan wordt het duidelijk een enorme strijd om terug bij de auto te komen. Het is bijna 17 uur en we moeten terug. De scores zijn niet slecht voor 3 uur vissen met 5 vissers:
Léo 11, Yahn 10, Flo 8 (met een 85 cm grote vis van de dag), Val 8 en ik 6…
Als we terugkomen, nemen we eindelijk bezit van het huis: avond met bier, whisky en pingpongwedstrijden!

IMG_3337IMG_20231018_122056IMG_3340IMG_3345IMG_3348IMG_20231018_150552-01IMG_20231018_16041020231018_15450820231018_150951

Dag 2: De terugkeer in de baarskom

Tijdens onze laatste reis hadden we een kom ontdekt in een riviersysteem, die plek bleek magisch omdat Léo binnen een uur snoeken van 110 en 111 cm ving en de volgende dag vingen Flo en Yahn respectievelijk 110 en 104 cm… Dus vol goede moed keren we terug naar deze baarskom. Voor de gelegenheid haal ik de BALAM (grote kunstaas) tevoorschijn in de hoop ook dit jaar mijn slag te slaan. Ik laat Yahn en Val aan hun kant vissen terwijl ik alleen het westelijke deel van het meer verken. Ik vang vrij snel vissen, waaronder 4 in nog geen 20 minuten, maar helaas geen mooie vissen. Voor mijn metgezellen is het hetzelfde, behalve een vis van Val die meer dan 80 cm is (niet gemeten). We eindigen de ochtend met 9 vissen voor mij en 6 elk voor de broers. Oké, het zijn geen monsters, maar zoveel vissen vangen in 2 uur vissen met float tubes gebeurt niet vaak en we beseffen hoe gelukkig we zijn om te vissen op plekken waar de vissen bijna geen vissers zien.

Als we om 12 uur terugkeren naar het "landhuis" voor de lunch, zijn Léo en Flo euforisch, ze hebben respectievelijk 17 en 22 vissen gevangen! Op het Poker Lake. Ongelooflijk.

20231019_094830 (1)IMG_20231018_150552-01

IMG_20231027_101552-01IMG-20231018-WA0004-01 (1)Na een flinke portie pasta nemen we Yahn mee naar het Hugo Lloris Lake dat we twee jaar geleden met Val en Léo erg hadden gewaardeerd. Helaas voldoet het meer (of de vissers) deze keer niet, ik vang toch 3 vissen, waaronder een prachtige van 90 cm in open water in de laatste minuten dankzij mijn Balam, terwijl Val 2 vissen vangt en Yahn (die ons vervloekt om onze keuze) niets vangt. Léo en Flo vangen elk 2 snoeken op het moeilijke meer net onder het huis.
’s Avonds maken we het goed met gemarineerde kip van de BBQ, bier en whisky zoals elke zichzelf respecterende Ier!

IMG_3370IMG_3380

Dag 3: Moeilijke dag

Vanmorgen ga ik met Yahn naar het Morgan Lake. Ik had er twee jaar geleden met Léo gevist, er is niet veel lopen nodig en het heeft altijd goed gevangen. Het regent pijpenstelen, maar dat is Ierland en we passen ons er goed op aan. Het is een klein ondiep meer en we maken er twee rondjes tijdens deze visochtend met redelijk goede resultaten. 8 snoeken voor mij, 12 snoeken en 1 baars voor Yahn.

IMG_3386IMG_3392IMG_3397IMG_3410IMG_3411

Tegelijkertijd is het moeilijker voor Flo, Val en Léo (respectievelijk 1, 1 en 4 snoeken) op het ACDC Lake. Dit is een van Yahn’s favoriete meren. Flo had er een mooie meter gevangen een paar jaar geleden, maar deze keer leverde het weinig op en bovendien moet je lang door een modderveld lopen om er te komen… Wat wil je, het is vissen mevrouw!

In de namiddag regent het en waait er nog steeds een gekke wind, Yahn neemt me mee naar een meer dat ik niet ken, liefkozend "Het kleine rondje" genoemd. We komen bijna vast te zitten met de auto en laten alles achter terwijl we niet zeker zijn of we kunnen vertrekken. Als we de float tubes oppompen, zien we de auto van de anderen aankomen, ze hebben dezelfde keuze gemaakt als wij… Het meer is te klein voor 5, dus keren ze om en gaan naar het Coffee Lake dat we op de eerste dag hadden bezocht en dat dichtbij is.

Wij lopen een stukje door het riet en komen eindelijk aan bij Het kleine rondje, dat zoals de naam zegt klein en rond is! Ondanks de grootte helpt de wind niet om het goed te bevissen en we moeten als gekken peddelen om het meer op te komen. We vangen elk 3 snoeken terwijl Val, Flo en Léo verrassend genoeg niets vangen op het Coffee Lake, een van de beste meren. Duidelijk een zeer moeilijke dag.

’s Avonds maken we het goed met een 7 uur gegaarde bout die we sinds onze lunchpauze aan het garen waren. Voor de gelegenheid drinken we rode wijn en eindigen we met pingpong en whisky.

IMG_3433

Dag 4: Ontdekkingsdag

Vanmorgen ben ik met Flo bij Husky Lake, een meer dat we niet kennen. We zoeken een plek om er te komen omdat het meer omringd is door velden. Uiteindelijk vinden we een soort klein gehucht dat verlaten lijkt en beginnen we onze float tubes op te blazen. Flo zegt tegen me: « kijk, daar kijkt een slechte man naar ons » en inderdaad, een oude man is half verborgen achter een hek en bespioneert ons… Ik denk dat hij zich afvraagt wat we hier komen doen, dus ik neem het initiatief en loop naar hem toe om uit te leggen dat we vissers zijn en graag in het meer willen vissen. Ik vraag of we door dat veld mogen en hij geeft zijn zegen terwijl hij teruggaat naar zijn bezigheden.

Na een korte wandeling bereiken we eindelijk het prachtige meer. We zien trouwens twee andere vissers vanaf de kant die witvis vangen. Na een eerste deel dat nogal dicht begroeid is met waterlelies en waar we een paar vissen vangen, komen we bij een open gebied met plekken met fonteinkruid (waterplanten). Fonteinkruid is een geliefde habitat voor snoeken. Het duurt dan ook niet lang voordat ik meerdere vissen vang, terwijl de ongelukkige Flo al zijn vissen mist die kort aanslaan. Aan het einde van het meer varen we rond een klein eiland dat omringd is door waterlelies, het wordt erg moeilijk om te vissen en ik probeer het met een Frog-lure, zonder succes. Het water is erg koud en de kans dat de vissen aan de oppervlakte komen is klein, ze liggen eerder op de bodem en wachten op een makkelijke prooi die zonder veel moeite binnen bereik komt. Ik vang 9 vissen en Flo 2. Op King Kong Lake vangen Val, Yahn en Léo respectievelijk 5, 10 en 3 snoeken.

Voor de lunchpauze stoppen we onderweg bij een fastfoodrestaurant, het doet zo goed om warm te eten na het kou lijden. Normaal eten we koud, een arm broodje dat ’s ochtends is klaargemaakt, of we gaan terug naar het landhuis voor een goede pastamaaltijd, maar dat kost wel veel tijd.

We spreken allemaal af bij To Lake. Dit meer lijkt groot genoeg om samen te vissen en heeft bovendien een kleine afvoer die ons eventueel naar een ander moeilijk bereikbaar meer kan leiden.

Voor het eerst is de toegang tot To Lake heel makkelijk, we kunnen aan de rand parkeren en direct het water in gaan. Ik begin te vissen met een Swimpike in een baai en vang meteen een snoek. We zijn gerustgesteld, er zit vis in dit meer. Het is ondiep aan de randen en lijkt iets dieper in het midden. Ondanks onze goede eerste indruk krijgen we een tijd geen aanbeet. Val gaat midden op het water staan en vist met grote kunstaas, hij vangt een paar vissen en iedereen besluit dat ook te doen. Ik zwem het meer over met een plan in mijn hoofd: ik wil onder de boomkruinen aan de overkant vissen. Ik ben bij de laatste oever voordat ik terug ga naar de instap, maar mijn tactiek werkt en ik vang nog 3 vissen op een stuk van honderd meter. We hebben veel gezwommen en zijn moe, Val en Yahn vingen respectievelijk 3 en 1 vis. De ongelukkige Flo en Léo blijven zonder vangst. ’s Avonds is het Nice – OM en we plagen Flo met een doelpunt van Ewann Guessand in de 79e minuut.

IMG_3439IMG_20231021_163233IMG_20231021_161033IMG_20231021_160922IMG_20231021_155719IMG_20231021_114301

Dag 5: Veel moeite voor weinig

Vanmorgen vis ik met Léo op de Rio Grande. Een meer dat hij al 3 jaar niet heeft bevist. Het is moeilijk bereikbaar, je moet 30 minuten rijden, door een soort plas met onbekende substanties zoals olie lopen, dan door modder en struiken. We zijn nog niet bij het water of ons lichaam is al vermoeid. We komen in een ondergedompeld bos en moeten een pad maken tussen de bomen om bij het meer te komen. De plek is prachtig, met waterlelies en riet, we zijn helemaal alleen en ik denk dat het de moeite waard is. Maar na 2 uur vissen en slechts 1 vis per persoon is het een teleurstelling…

De anderen zijn anders: Val is niet opgestaan en besloot uit te slapen. Flo en Yahn vingen respectievelijk 2 en 3 vissen op het 'Al Cappone Lake'. Tijdens de lunchpauze gaan we terug naar het landhuis en daarna naar King Kong Lake, groot genoeg voor ons allemaal. Ik vond het twee jaar geleden erg leuk en ken het goed, ik had er twee keer gevist en goede resultaten behaald, vooral met de S’Trout de Biwaaa in natuurlijke kleur. Ik pak dezelfde plug weer en vang snel een vis, daarna niets meer tot ik van kleur verander naar Fire Tiger, wat veel aanbeten oplevert. Ik eindig met 6 vissen (waaronder een van 85 cm), Léo met 2 (waaronder een van 85), Yahn met 3 (waaronder een van 83 cm), Flo met 1 en Val met 3 vissen.

’s Avonds is er BBQ en tafeltennis, ik begin moe te worden. Zonder dat je het doorhebt, het opblazen, dragen, opruimen, zwemmen, en dat meerdere keren per dag, is erg vermoeiend, vooral omdat we niet in een kamp zijn. We regelen alles zelf: benzine halen, boodschappen doen, koken, schoonmaken, afwassen, het is geen 'ontspannende' visreis, maar dat is het nooit, anders is het een slecht teken. Morgen is mijn laatste dag, dus ik moet er volop van genieten.

IMG_344120231024_11120620231024_11311520231024_171835IMG_20231026_104259IMG_3469

Dag 6: Laatste dag, laatste nacht

Vanmorgen ben ik met Val en Yahn op Poker Lake (waar Flo en Léo op dag 2 heel goed hadden gevist). Zoals gewoonlijk is het erg winderig en is het moeilijk om het meer rond te gaan, vooral omdat het klein is en we het meerdere keren moeten rondvaren. De ene kant gaan we te snel, de andere kant moeten we als gekken peddelen om niet naar de oever te worden gedreven.

Ik sta op 49 vissen voor de trip en stel mezelf het doel om 60 vissen te halen. Minder dan twee jaar geleden toen ik er 75 ving, maar nog steeds veel meer dan zes dagen vissen in Frankrijk. Gelukkig is het vandaag echt snoekweer, ik vang vis na vis met een kleine shad met peddel en een spinner, ik vang zelfs mijn eerste Ierse baars. Ik ben snel op 11 vissen, dus mijn doel van 60 (10 per dag) is al bijna bereikt. Ik ben ontspannen en dat maakt me nog beter in vissen.

Na de tweede ronde is de wind nog harder geworden en terwijl ik een paar meter van Val ben, hoor ik hem schreeuwen, hij is in gevecht met een heel grote vis, hij weet het, hij voelt het, ik peddel als een gek naar hem toe omdat hij geen schepnet heeft en het is ondenkbaar om deze vis niet te meten. Na een goed gevecht meten we hem: 107 cm, een prachtige vis die zijn persoonlijk record verbetert. Het is ook zijn tweede vis die hij meet en ik heb de eer er ook bij te zijn bij zijn eerste die hij in Zweden ving. Ik ben erg blij voor hem want Val gaf niet op (behalve voor zijn uitslapen).

Een paar minuten later, terwijl Yahn ook een grote spinner heeft gevangen (net als Val), is hij aan de beurt om vast te zitten aan een grote vis: « het is gemeten, het is gemeten », dit keer helpt Val zijn broer met meten en het verdict is duidelijk: 98 cm! 2 cm van de droom af. Yahn is niet blij, lol. Het is toch een mooie hoeveelheid en kwaliteit vissen op zo’n klein meer.

Ik sta op 12, Yahn op 8 en Val op 5, maar we zouden al onze vissen wel willen ruilen voor die van hem! Léo en Flo die op de meetvisplek gingen, vingen geen meetvis maar wel elk 3 vissen.

’s Middags gaan we allemaal terug naar Coffee Lake, er is minder wind en zoals bijna elke middag deze week is de vangst minder productief. Ik vang 2 vissen, Val 1, Léo 2 en Yahn 5. Ik eindig de week met 63 vissen.

IMG_3494IMG_20231023_113032_1-01IMG_3486IMG_20231023_121051 (1)IMG_20231023_135049-0120231024_111206IMG_20231026_104259

Als we terugkomen bij het landhuis ruim ik alles op. Morgen laat ik mijn metgezellen achter die nog 3 dagen blijven. Om 6 uur ’s ochtends komt er een taxi om me naar Dublin te brengen en daarna terug naar mijn thuis in Nice. We hebben weer een geweldige week gehad, eten, vissen, lachen. Ik ben blij om mijn vrouw en kinderen weer te zien, maar ik denk al aan de volgende reis… Op het moment dat ik deze regels schrijf, ben ik 15 dagen verwijderd van vertrek naar de Seychellen om veel grotere vissen te vangen en, zoals je je kunt voorstellen, zal dat deel uitmaken van een nieuw verhaal.

De video hier: 

Geef een reactie