Terwijl ik nog in het Amazonegebied ben, ontvang ik een bericht van Jérôme die de groep had opgericht van onze ongelooflijke laatste reis naar Zweden. Hij vertelt me dat er een annulering was in zijn groep voor volgende juni en dat er nog een plek vrij is. Ik antwoord dat ik geïnteresseerd ben en vraag hem om een paar dagen bedenktijd.
Bij mijn terugkeer in Nice heb ik 3 mogelijkheden: wachten op mijn volgende reis in oktober 2023 (naar Ierland), in juni meegaan met Rémi en Olivier naar Canada (die gaan vissen op forel en zalm) of me aansluiten bij Jérôme's groep. Het is niet zo eenvoudig om op visreis te gaan met mensen die je weinig of niet kent, omdat je bijna 24 uur per dag samen bent. Van de 8 personen die meegaan, ken ik Jérôme, Thomas en Stéphane die vorig jaar rond dezelfde tijd met ons waren. Maar uiteindelijk waren we maar met z'n tweeën per boot, dus zag ik ze alleen tijdens de maaltijden. Wat ik weet is dat ze vrij sympathiek zijn en allemaal uitstekende vissers. Kunnen blijven leren met hen is een zegen. Eerlijk gezegd, als je dezelfde passie deelt, is het moeilijk om niet met mensen op te schieten. Naar Canada gaan is ook erg verleidelijk, maar dat vraagt meer vakantiedagen en Rémi en Olivier zijn niet zeker of er snoeken zijn op de plekken waar ze naartoe willen. Zalm en forel zijn leuk, maar mijn favoriete vis blijft de snoek!
Mijn beslissing is snel genomen, en ik neem dus de laatste beschikbare plek voor het verblijf. Je moet weten dat ik al had geboekt voor 2024 met de mensen uit Nice, maar nog anderhalf jaar wachten om terug te keren naar dit Sibbo-meer lijkt me dan een beproeving, als je een hand wordt toegestoken, moet je die grijpen! Dus gaan we voor deze nieuwe reis naar Sibbo. (Je kunt het verslag van mijn eerste reis naar Sibbo lezen hier)
De kaarten zijn dus geschud, ik ga met deze groep mee, twee nieuwe vissers, Killian en Marco, kennen het meer niet. Het is dus afgesproken met Jérôme dat we om de vier boten zullen rouleren. De uitwisselingen op Messenger zijn bijna dagelijks totdat “Patatra”, twee dagen voor vertrek, Marco helaas positief test op COVID… Nico, Jérôme's competitiepartner, besluit op het laatste moment om hem te vervangen. Het ongeluk van de een is het geluk van de ander…
We zijn dus met 8 vissers zoals gepland, Jérôme, Nico L, Killian, Thomas en Nicolas D (zijn vaste maat), Stéphane en Patrick (ook een vastehengelaar) en ikzelf.




Eerste avond
Jérôme, Nico L en Killian komen als eerste aan op de luchthaven van Stockholm en gaan meteen een eerste voorraad inslaan op weg naar Sibbo. Thomas en Nico D wachten op mij op de luchthaven, daarna rijden we naar Sibbo. Stéphane en Patrick zijn in competitie en komen ons twee dagen later vergezellen. Rond 17 uur arriveren we en nemen we bezit van ons “Sibbo House”. Ik krijg mijn Harry Potter-kamer van vorig jaar, we zetten onze hengels in elkaar en haasten ons naar de steiger voor onze eerste “avondbeurt”. Ik vis met Killian, die 25 jaar is en veehoeder in Normandië! Een echte natuurliefhebber die veel karper en meerval heeft gevangen met zijn oom en een echte roofviscompetitor is geworden, vooral op Black Bass. Mijn missie is simpel, Killian de “Sibbo”-techniek laten zien en het meer laten ontdekken, maar het vissen lijkt moeilijk en de snoeken willen niet bijten. Gelukkig vindt Killian succes met vibrerende lepels op de baars die wat speelser zijn. Ik vang geen enkele vis totdat Killian me een lepel leent en ik de eer red met een baars en een snoek op de Rotchezaré. Killian eindigt mooi met 1 snoek en 6 baarzen, maar vooral heeft hij zijn record al verbroken met een mooie van 42 cm. We stoppen met vissen rond 22.30 uur, dat noemen ze een mooie avondbeurt, maar het is tijd om te gaan eten want de volgende dag is het 5 uur op de boot, en we weten dat we niet veel zullen slapen.




Dag 1: Let's go voor de eerste echte dag
De ochtend is zwaar… 4.15 uur, dat is ongeveer 5 uur slaap, maar de zin om te gaan vissen is sowieso te sterk en na een goede koffie komt de motivatie snel. De dag begint sterk en ik vang snel de eerste vissen. Snoeken en baarzen volgen elkaar in een razend tempo voor mij. Killian vist zoals in Frankrijk, hij probeert grote kunstaasjes, maar de vissen reageren weinig. Na de lunch dring ik erop aan dat Killian de grootte van zijn kunstaasjes verkleint en de vissen volgen in dubbele vangsten. Een geweldige vismiddag met 22 vissen voor mij (11 snoeken en 11 baarzen), waaronder een mooie snoek van 94 cm, en Killian 18 vissen (6 snoeken en 12 baarzen). De andere boten vangen ook goed. In tegenstelling tot vorig jaar is het weer warmer met minder variatie gedurende de dag. Het is duidelijk mooi weer, geen wolken en dus geen regen, ook geen wind… Het is duidelijk geen snoekweer, wat misschien het hogere aantal baarzen verklaart vergeleken met vorig jaar. 's Avonds, zoals bijna elke avond, BBQ, lachen en rond 23 uur naar bed om de volgende dag fit te zijn. In het kort, we vissen van 5 tot 12 uur en dan van 15 tot 19 uur, dat is toch 11 uur vissen per dag, en aan het eind zijn we duidelijk moe.










Dag 2: King Snoekbaars en Killian is on Fire
De volgende ochtend, zodra we het water opgaan, begin ik sterk met de spinner met 3 snoeken en dan een klein wonder, na een mooie aanbeet voel ik een vreemde strijd en ik weet dat het niet gewoon is. Wanneer de vis aan de oppervlakte komt, is het verbazingwekkend, het is een snoekbaars en hij is enorm, in ieder geval voor mij, want ik verbeter mijn record met 10 cm met een exemplaar van 84 cm. Ongelooflijk, met de spinner in 2 of 3 meter water… Ik had nooit gedacht mijn record zo te breken, dat is de magie van Sibbo. Na dit magische moment wordt het vissen wat moeilijker en Killian lijkt gezegend, hij gaat vissen met zijn UL spinning, een loodkop van 7 gram, een kunstaas van 9 cm, en hij vangt snoeken op een verbazingwekkende manier. Ik probeer alles, maar hij verslaat me, hij heeft zelfs medelijden en leent me vriendelijk een loodkop en hetzelfde kunstaas als hij, maar niets helpt, alle vissen worden als een magneet aangetrokken door zijn animatie. We zullen het nooit weten, maar in ieder geval heeft hij me een zware nederlaag toegebracht (12 vissen voor mij en 28 voor hem, waarvan 24 snoeken en 4 baarzen), gelukkig gecompenseerd door de vreugde van mijn persoonlijke record van de snoekbaars van die ochtend.











In de middag maakt Jérôme de heen- en terugreis naar Stockholm om Stéphane en Patrick op te halen, die terugkomen van hun viswedstrijd. We zijn dus weer compleet om dit waardig te vieren rond een BBQ en de lekkere foie gras van Patrick, die producent is.


Dag 3: Pinky Day?
Deze ochtend vis ik met de meester van de plek, de man die ons Sibbo heeft laten ontdekken: Jérôme. Ik ben blij met hem te vissen omdat ik dingen kan leren (hoewel ik ook al veel geleerd heb van Killian). Vorig jaar ving hij duidelijk het dubbele aantal vissen van ons in de groep, dus ik kijk ernaar uit te zien en te begrijpen hoe hij het verschil maakt. Jérôme is ook een voormalige karpervisser en vormt met Nico L een formidabel duo van roofviscompetitors in de Seine en elders. Zijn bijzonderheid? Meneer vist alleen met spinning! Het is waar dat de zeer grote kunstaasjes niet echt nuttig zijn in Sibbo… 's Ochtends is mijn eerste vis mijn persoonlijke baarsrecord, met een mooie gestreepte van 46 cm, daarna vang ik nog andere baarzen en mijn tweede snoekbaars van het verblijf (deze zal maar 68 cm zijn). Jérôme vangt mooie snoeken en op het moment dat hij zegt: "bah, dus César, je houdt niet van snoeken", boem, eindelijk mijn eerste snoek van de dag op een roze shad (de eerste in mijn leven met die kleur), ik vang er nog een paar minuten later een andere, nog steeds met hetzelfde kunstaas, en dan niets meer. 's Middags is het erg rustig en proberen we het vissen te veranderen in een baai met een jerkbait, volgens Jérôme: "er zijn altijd vissen te vangen met de jerk". Het probleem is dat de vissen hier echt overenthousiast zijn en als gekken spartelen zodra ze uit het water zijn, en het is erg moeilijk ze te ontwaken. Jérôme helpt me dus mijn snoek los te maken en we beginnen een operatie met vier handen om hem niet te beschadigen. Een erg moeilijke dag en we eindigen met 12 vissen voor mij en 13 voor Jérôme. Een respectabele score in Frankrijk, maar voor Sibbo is het een beetje een tegenvaller… Het vissen was moeilijk voor iedereen, dus geen wonder.







Dag 4: met gemeten vissen en verloren beelden
Het weer is vandaag ongeveer hetzelfde, het is warm, geen wolken, geen regen, wat windstoten, maar niets bijzonders. Deze keer, gezien de ramp van gisteren, proberen we zekerheden en schilderen we zorgvuldig de baarszones, wat vrij snel resultaten oplevert, maar met lange pauzes waarin niets gebeurt. Elke keer veranderen we onze aanpak, onze kunstaasjes, onze zones, en we weten een paar vissen te vangen, met lepels, deracoup, shad, spinner, maar we vinden niet echt de vis van het moment, en vooral hebben we veel "voorzichtige tikken" en dus veel lossers. De vissen lijken niet hongerig, het is een reactie-aanbeet, nieuwsgierigheid… Gezien het vissen van gisteren en de uitwisselingen met anderen, lijkt roze de goede kleur te zijn, met vrij kleine kunstaasjes. Stéphane vangt trouwens zijn eerste gemeten vis met een roze shad, een mooie van 101 cm, helaas erg slecht gefotografeerd door zijn maat Patrick. Ik evenaar mijn baarsrecord van 46 cm en Jérôme vangt een prachtige snoek van 108 cm, die ik met één hand in het schepnet vang terwijl ik word uitgescholden! Gelukkig dat ik die niet heb gemist, anders was ik voor lange tijd verbannen uit Sibbo! 's Avonds zijn we op de plek van het eiland van de Sebs en vangen we een paar snoeken met de spinner. We vangen een mooie dubbele snoek en Djé besluit een mooie video te maken met release, hij haalt zijn statief tevoorschijn, zet zijn telefoon erop en terwijl we ons positioneren, patatras, drama, een golfje laat de telefoon overboord vallen… ciao ciao telefoon en foto's van het verblijf… dus ook die van de gemeten vis… gelukkig had ik ook met mijn GoPro gefilmd. Ik eindig de dag met 17 vissen en Djé met 27. Een kleine nederlaag in de regels van de kunst!







Dag 5: Deracoup Dag
Donderdag vis ik met Nico, de dagen lijken op elkaar en meestal zijn de ochtenden (meer winderig) veel productiever dan de middagen. Ik vang 15 vissen in de ochtend en slechts 2 in de middag. In totaal 17 vissen, hetzelfde voor Nico (11 in de ochtend, 6 in de middag). 's Ochtends zochten we de vis in heel ondiep water, met de spinner, helemaal binnenhalen tussen het riet. Een techniek die vorig jaar op sommige dagen met de Frérots Jacqueline goed werkte. Het is super spannend om de aanvallen aan het oppervlak te zien, maar je hebt de juiste omstandigheden nodig en het is helaas geen techniek die we elke dag konden toepassen, anders zouden de dagen lang worden… Patrick ving heel weinig vissen, maar had zijn eerste gemeten vis, een mooie van 103 cm die hem gelukkig maakte (en dat begrijpen we), Stéphane ving 15 vissen, Billy 15, Nico L 17… We zitten dus allemaal ongeveer op hetzelfde gemiddelde, behalve Killian en Djé die een waanzinnige strijd leveren, ze zitten allebei op 37 vissen! Ze leggen ons uit dat ze de vis vonden met de deracoup door alles met uitgestelde haakslag te vangen…





Dag 6: We geven niet op, en aan het eind de beloning
Ik sta op 80 vissen als ik 's ochtends opsta en ik weet dat het heel moeilijk zal zijn om de 100 vissen tijdens het verblijf te halen. Het is duidelijk moeilijker dan vorig jaar rond dezelfde tijd, toen ik 99 snoeken en 25 baarzen ving, het vissen is anders, het tikt kort, op kleine kunstaasjes, en je moet de tijd nemen om te haken, dat is de les van de week! We vertrekken met Nico vastbesloten ons best te doen en te genieten van deze laatste dag zoals het hoort. De weersomstandigheden zijn hetzelfde, we weten al hoe en waar te vissen, waardoor we om 10 uur 's ochtends al veel leuke acties hebben gehad, met een paar dubbele snoek- en baarsvangsten. Na een dip in de activiteit verzamelen we met de andere boten op het eiland voor een picknick, Nico D vertelt ons dat hij zijn persoonlijke record heeft verbroken met een prachtige 110 cm. Het is de laatste dag en we willen van elke minuut genieten zonder tijd te verliezen om terug te gaan naar het huisje. We eten in 45 minuten en storten ons allemaal in de laatste strijd.










Ik eindig de ochtend met 12 vissen en denk dat het duidelijk moeilijk zal zijn om er 's middags nog 8 te vangen. Nico staat echter op 99 vissen voor de week en ik zet hem onder druk om zijn 100e te vangen. Ik ga dus voorop met de elektrische motor zodat hij zich alleen op zijn visserij kan concentreren en we beginnen met onze drift. In de Messenger-groep van de "Niçois" die in 2024 gaan, kondig ik aan dat ik een paar uur heb om 8 vissen te vangen en dat het moeilijk zal zijn. Om mijn kansen te maximaliseren, gebruik ik een kleine witte shad, waarschijnlijk niet de beste kleur, maar duidelijk degene die ons de meeste vissen oplevert zolang we de juiste kleur nog niet hebben gevonden. Ik wil zeggen dat het een zeer goede neutrale kleur is en dat zolang we niets zeker weten, het de kleur is die de schade het meest beperkt. Nico en ik missen een paar aanbeten totdat ik een mooie baars vang, gevolgd door een snoek… Kijk, het is het begin en ik heb al 2 vissen. 6 vissen lijken niet zo ver weg, gezien het potentieel van Sibbo. Ik schrijf live aan de Niçois, die me motiveren, Nico is al ergens anders, hij heeft zijn 100e niet gevangen, maar het kan hem niet schelen, hij is tevreden met zijn visserij, moe, en het zou hem prima uitkomen als we stoppen. Hij dommelt dus weg achterin de boot en laat me alleen vissen. Ik voel me goed, ik heb geen druk, maar ben super geconcentreerd, als in een tunnel. Ik mik op elke opening, ik doe mijn best om elke zone te doorzoeken die geschikt lijkt voor een snoek. Langzaam maar zeker blijf ik ze vangen en om 18 uur sta ik op 1 vis van de 100! Ik heb nog 30 minuten visserij en ik voel dat ik het kan halen. Op dat moment zien we Jérôme op zijn boot met Killian, hij vist naakt… Hij heeft een weddenschap verloren en in plaats van zijn ballen blauw te verven, eindigt hij de laatste dag naakt… inderdaad, Killian is erin geslaagd een vis aan het oppervlak te vangen, wat tot nu toe nooit was gebeurd op Sibbo, Jérôme moest de prijs betalen.
Een paar honderd meter van de steiger, net voor de Frankenstein-baai, zie ik een veelbelovende opening en gooi mijn shad, ik laat het kunstaas rustig helemaal naar de bodem zakken en begin het op te halen wanneer ik een grote schaduw zie opduiken, mijn kunstaas in een grote bek pakken en zich omdraaien. Ik sla als een bezetene aan en haal Nico uit zijn slaap met een "grote vis, grote vis". Hij grijpt het schepnet en binnen 20 seconden is het voorbij, de vis is uit het water en ik schreeuw van vreugde. Ik tril, ik weet dat het een grote vis is, zou ik met mijn laatste worp, mijn laatste vis, mijn 100e van het verblijf, een gemeten vis hebben gevangen? De vis is vreemd, hij is groot maar niet dik, hij heeft de groene bek van een oude vis die in de modder ligt, een "Shrek"-vis in de Frankenstein-baai, dat past wel bij elkaar. Ik ben nergens toe in staat, ik pak de vis, leg hem op de meetlat, Nico zegt dan: "hoeveel denk je dat hij is?" Ik doe mijn best om zijn bek op nul te leggen en Nico vertelt me de maat: 106 cm! Ik laat hem los en de vis zwemt langzaam weg. De laatste vis van mijn verblijf, de 100e, mijn eerste gemeten vis in Sibbo…


Ik ben gelukkig, ik eindig het verblijf in apotheose. Nico is blij voor mij en we besluiten te stoppen hoewel we nog ongeveer twintig minuten kunnen vissen voor het einde.
Wat een verblijf, zo eindigen, in deze staat zal voor mij een groot vismoment blijven en vooral een grote les die me zal dienen (en die me al heeft gediend sinds ik dit verslag schrijf, 7 maanden na de reis).
Uiteindelijk, als ik opnieuw tel, sta ik op 102 vissen omdat ik de 2 snoekbaarzen was vergeten in mijn telling.
De scores zijn uiteenlopend, Patrick en Stéphane hebben respectievelijk 32 en 66 vissen gevangen in slechts 4 dagen. Nico L, Nico D en ikzelf zitten dicht bij elkaar met 99, 101 en 102 vissen. De kopgroep zit ook dicht bij elkaar met Kiki 159, Thomas 162 en Jérôme die als goede meester van de plek de eerste plaats behoudt met 170. Ik heb de persoonlijke voldoening een mooie gemeten vis te hebben gevangen en de Big fish "Snoekbaars" en "Baars" van de week te hebben.
Ons mooie team heeft toch 891 vissen gevangen, waaronder 5 gemeten met de Big Fish voor Nico D en zijn mooie 110 cm van de laatste dag. 's Avonds juichen we als we onze namen op het "gemeten visbord" van het seizoen in het Sibbo House schrijven.

Een laatste avond, onze laatste BBQ, we ruimen de spullen op, we zijn allemaal blij om de volgende dag naar huis te gaan maar we weten al dat we terugkomen en op het moment dat ik deze regels schrijf, loopt het water me al in de mond want ik ga over 5 maanden terug.



