Drop shot vissen @ Amsterdam

Op 14 juli 2017 is de loting voor de 3e ronde van de Champions League en voor het eerst in meer dan 40 jaar zal mijn club, OGC NICE, deelnemen. Ik zit voor mijn scherm en droom ervan om een grote club te treffen. Na een paar minuten wachten valt het verdict: het wordt de legendarische club AJAX Amsterdam, wat geweldig, ik ben in de zevende hemel. Voor één keer ga ik proberen mijn twee passies te combineren, OGC Nice en vissen. Ik weet dat de Nederlandse wateren rijk zijn aan roofvissen en ik ga online op zoek naar een gids. Ik wil er graag een vinden in Amsterdam zelf, en ik hoef niet lang te zoeken, ze zijn niet talrijk. De eerste die ik vind is “fishing a day in Amsterdam”, de boot ziet er niet top uit maar hij is beschikbaar, niet duur (230€ voor 7 uur vissen voor 2 personen, visvergunning inbegrepen) en hij is gespecialiseerd in snoekbaars, een vis die ik nog nooit heb gevangen. Na overleg met mijn broer Virgile die in Parijs woont en dezelfde passies deelt, besluiten we hem te boeken voor de dag na de wedstrijd van 14u tot 21u.

 

Aangekomen in Amsterdam op woensdag genieten we van de middag met de andere Nice-supporters voordat we naar het AJAX-stadion gaan, de “AMSTERDAM ARENA”. Het is een prachtig Engels stadion en het is al vol wanneer we het vak binnenkomen dat gereserveerd is voor de 1500 Nice-supporters die zijn afgereisd. Ik zal jullie de details besparen, maar ons favoriete team zal de prestatie leveren om 2-2 uit te spelen, wat ons kwalificeert voor de play-offs van de Champions League en ons dus belooft minstens twee keer het bekende muziekje van deze competitie te horen voor elke aftrap. De reis had daar kunnen eindigen en dat zou al legendarisch voor ons zijn geweest, maar de volgende dag wacht een middag vissen op ons en we zijn vastbesloten het plezier te verlengen.

 IMG_1348IMG_0903 (1)IMG_0904 (1)IMG_0940IMG_0920 (1)IMG_0931

De afspraak is gemaakt met onze gids “Ruud”, op een steiger achter het centraal station aan het zoetwatermeer dat IJ heet. Dit meer is licht zout omdat het in het westen slechts gescheiden is door een sluis die leidt naar het Noordzeekanaal. De meeste grachten van Amsterdam monden uit in het IJ en zo is er een heel doolhof van waterlopen die door vissers kunnen worden benut. Voor de Amsterdammers is er geen lol te beleven met industriële vervuiling, die nauwkeurig wordt gecontroleerd binnen een van de strengste regelgevingen ter wereld. Het water is dus vrij schoon, ook al is het niet drinkbaar.

Capture d_écran 2017-08-08 à 11.21.47

Om 11 uur krijg ik een telefoontje van Ruud die vraagt of we ondanks het weer toch willen gaan vissen. Het is waar dat het wat bewolkt is, maar vooral waait het hard. Ik ben nogal verrast door de vraag, het is vrij zeldzaam dat een visgids een sessie wil annuleren, vooral omdat we geen aanbetaling hadden gedaan. Ik zeg hem dat we er klaar voor zijn, zelfs als het sneeuwt, hij lacht en bevestigt onze afspraak.

 

Wanneer we bij de steiger aankomen, zijn er al 5 of 6 vissers bezig met werpen, een van hen vangt zelfs een kleine baars terwijl we wachten. Ik zeg tegen Virgile: “dat is een goed teken, de vissen zijn actief.” We zien Ruud in de verte verschijnen, de boot is helemaal niet die van de website, het is een mooie Bass Boat “Lund” van ongeveer 6 meter, uitgerust met een 60 pk verbrandingsmotor achteraan en een elektrische motor vooraan met afstandsbediening. Hij is ook uitgerust met 2 dieptemeters HDS7 en HDS9 met sondes voor en achter, kortom, we zitten goed.

IMG_0941IMG_1010

We hebben geen eigen vismateriaal meegenomen, dus we zullen vissen met de uitrusting van de gids, met zijn methodes en zijn kunstaas.

Ruud is een specialist in Drop Shot (schema hieronder), een verticale vistechniek. We gebruiken als kunstaas kleine zachte aasjes van 5 cm die we bewegen zodra het lood op de bodem ligt. We gebruiken de dieptemeter veel om vis te vinden, maar ook de elektrische motor om een drift te behouden. Ruud zal het zwaar hebben met de wind die er was, en het is duidelijk dat hij zijn Bass Boat uitstekend bestuurt.

dropshot

 

We beginnen meteen te vissen vlak achter het centraal station, het waait hard en Ruud compenseert constant de stroming met de elektrische motor. We vissen in ongeveer 4-5 meter diep water wanneer ik na 45 minuten een eerste aanbeet krijg, ik sla aan, heb mijn vis en hij lijkt behoorlijk sterk, helaas lost hij onder de boot, ik weet niet eens wat het was, maar het zet de discussie in gang. Er zit vis daaronder! Tien minuten later vangt Virgile de eerste vis, een kleine baars, maar het is een vis en we staan niet met lege handen. Daarna vang ik mijn baarsje, klein maar het maakt me blij, vooral omdat we met licht materiaal vissen en ik nog nooit eerder met Drop Shot had gevist.

IMG_0945IMG_1357

Vijf minuten na mijn eerste baars, boem, ik vang mijn eerste snoekbaars terwijl ik onder een brug door vis, het is een dwerg maar nu kan ik de soort van mijn verlanglijstje schrappen, het is echt een geweldige vis. In tegenstelling tot baars of black bass, die je kunt vasthouden door je duim in de bek te steken, kun je dat beter niet doen met snoekbaars omdat hij scherpe tanden heeft. Ze hebben twee mooie rugvinnen (waardoor ze tot de familie van de baarsachtigen behoren) die we proberen recht te houden voor de foto, we hebben veel gelachen en ik heb mijn pin! Ruud, die ook met drop shot vist maar met een dood visje in plaats van kunstaas, verliest 2-3 keer zijn aas zonder succes. Vijfentwintig minuten later vangt Virgile ook zijn eerste kleine snoekbaars van de dag. Het is nog niet groot, maar er is activiteit en we vervelen ons niet.

IMG_1363IMG_0979IMG_0974

De wind neemt nog meer toe en we besluiten van plek te veranderen. Ruud zegt dat we een kanaal binnenvaren waar geen snoekbaarzen zijn maar mogelijk snoeken, hij haalt twee andere hengels tevoorschijn en we beginnen met grote kunstaas te slepen. Die blijven regelmatig haken op de bodem en we halen wat plastic zakken omhoog. Op dat moment zien we een grote binnenvaartboot vol fietsen voorbij varen; in Amsterdam zijn er gemiddeld drie fietsen per inwoner en deze boot verzamelt de fietsen die zijn gevallen, achtergelaten of in het water zijn gegooid. Héhé, de Nederlanders zijn niet zo milieuvriendelijk als je denkt! Nou ja, niet allemaal…

IMG_0963IMG_0960

We maken Ruud duidelijk dat we niet van slepen houden en liever werpen, we wisselen het kunstaas en beginnen overal om ons heen te vissen, langs de dijken, de binnenvaartschepen, er moet zeker snoek zijn maar we krijgen geen aanbeten. Na een uur vragen we Ruud ons terug te brengen naar plekken met snoekbaars, de keuzes zijn beperkt omdat het hard waait en we in de kleine kanalen moeten blijven. Er zijn een paar echt leuke woonboten, deze boten zijn aangepast om in te wonen, de meeste zijn permanent bewoond en hebben niet eens een motor. Maar omdat Amsterdam grotendeels onder water ligt (Amsterdam ligt onder zeeniveau), moest er ruimte worden gevonden. De naam van de stad komt van het woord Amstelredam, wat “dijk op de Amstel” betekent, de Amstel is een belangrijke rivier in de stad. Nederland is het dichtstbevolkte land van de Europese Unie, tienduizenden mensen wonen op het water en er ontstaan hele nieuwe drijvende wijken in de stad.

IMG_0983IMG_0985 (1)

 

We vinden heel gemakkelijk een brug en besluiten daar meerdere driften te maken. Na een paar minuten, boem, fish onnnnnnnnnn, het is een grote, Ruud pakt het schepnet en na een leuk gevecht haalt hij de vis binnen, ik ben zo blij, hier heb ik mijn echte verdomde snoekbaars!! (ook wel Walleye of PikePerch genoemd afhankelijk van de taal), we meten hem op, hij is 58 cm, mijn broer is erg blij voor me, hij zegt “niet slecht maar ver weg van mijn 78 cm”, klootzak! Enkele jaren geleden ving Virgile zijn eerste grote snoekbaars tijdens street fishing in de Seine in Parijs, het was een flinke (3,5 kilo). Ter vergelijking: de grootste ooit gevangen (en erkende) snoekbaars was 116 cm en woog 18,7 kilo. Dat was in 1992 in Oostenrijk.

IMG_1078IMG_1369

Snoekbaarzen jagen in groepen totdat ze meer dan 3 kilo wegen, vanaf dat moment worden ze solitaire roofdieren. Deze vissen worden zelden langer dan een meter, maar ze bestaan wel omdat ze tot twintig jaar oud kunnen worden. Hier is de gemiddelde groeicurve van een snoekbaars:

 Capture d_écran 2017-08-08 à 19.36.58

Goed, terug naar mijn snoekbaars! Zoals je kunt zien heeft hij glazige ogen, zijn netvlies lijkt erg op dat van nachtelijke roofvogels, hij is dus perfect aangepast aan jagen in het donker of diep water. Een paar foto’s en hij gaat weer verder groeien. Ik ben zo blij, mijn doel is duidelijk bereikt. Een overwinning voor GYM en een mooie Nederlandse snoekbaars. Wat wil het volk nog meer?

Dat motiveerde iedereen goed en onder dezelfde brug gaat Virgile voor een mooie snoekbaars, helaas voor hem lost hij hem net als hij hem in het schepnet wil leggen.

Dertig minuten later, na een paar baarsjes, vang ik weer een kleine snoekbaars, ik sta erop toch een foto te maken, een vis is een vis! De zon gaat onder, het is bijna 20 uur en het begint serieus koud te worden, de wind neemt nog meer toe. We zijn vrij ver van de steiger waar Ruud ons heeft opgehaald, maar we zijn dicht bij zijn auto en de helling. Ik zeg hem dat hij ons kan afzetten waar hij wil, ons hotel is toch niet vlak bij het centraal station, dus verlengen we het plezier nog even en in de laatste minuten vang ik nog een snoekbaars van iets meer dan 30 cm. Tijdens deze halve dag vingen we 6 snoekbaarzen, een tiental baarzen en hadden we veel plezier. We lopen rustig naar de helling, begeleid door de eenden die waarschijnlijk gewend zijn gevoerd te worden door de bewoners. Om terug te gaan moeten we een veerboot nemen die het IJ oversteekt, onderweg zien we een studentenhuis dat volledig is gebouwd uit zeecontainers, een wijk vol muurschilderingen in de stijl van Miami en zijn “Wynwood wall”. Na een welverdiend biertje bij het haardvuur van een lokale pub gaan we met een grote glimlach en vol herinneringen terug naar ons hotel. Vertrek morgen om 4:30 uur naar de luchthaven, dat wordt pittig! Tot de volgende keer Amsterdam! Ik hoop dat de volgende Europese loting van onze favoriete GYM ons een nieuwe kans geeft om onze twee passies te combineren. Ik droom van Schotland, Ierland, Portugal, maar ik weet zeker dat ik altijd wel een zee, een meer, een rivier of een vijver zal vinden om wat kunstaas in te gooien.

IMG_1377IMG_1055IMG_0996IMG_1381IMG_1384IMG_0999

IMG_1012.JPGIMG_1014IMG_1015

IMG_1052

Vissend de jouwe

César

Geef een reactie